Çamyuva Köyü’nün üç kilometre kadar kuzeyinde kalan Şıhhasan Mahallesi, Batı Anadolu’nun kültürel yolculuğunu Osmanlı ve Germiyanoğulları Beyliği'nin arşiv belgeleriyle günümüze kadar ulaştırıyor. Belgeselci Alp Arslan Dur, Uşak'ın tarihî coğrafyası incelendiğinde, büyük şehir merkezlerinin gölgesinde kalmış bazı küçük yerleşimlerin aslında Anadolu tarihinin en önemli kırılma noktalarına tanıklık ettiğini söyledi.
600 YILLIK KESİNTİSİZ TARİHİYLE ŞIHHASAN, UŞAK’TA REKOR KIRIYOR
14'üncü yüzyılın başlarında Anadolu Selçuklu Devleti’nin zayıflamasıyla bölgede hâkimiyet kuran Germiyanoğulları Beyliği, fethedilen topraklarda kalıcı olmak adına stratejik noktalara Türkmen topluluklarını yerleştirdi. Bu dönemde ticaretin devamlılığı yolların güvenliği ve sosyal dayanışma amacıyla kurulan tekke ve zaviyeler, bugünkü Şıhhasan Mahallesi’nin de temelini oluşturdu. Zamanla bu inanç ve konaklama merkezinin etrafında toplanan haneler, bölgeyi kalıcı bir köy yerleşimine dönüştürdü. 600 yıllık mahalleye adını veren Şeyh Hasan’ın şahsi hayatına dair kesin biyografik bilgiler bulunmasa da, arkasında bıraktığı resmi belgeler tarihe yön veriyor. Fatih Sultan Mehmed dönemine ait vakıf kayıtlarında "Şeyh Hasan Çiftliği" ve "Şeyh Hasan Zaviyesi" açıkça yer alıyor. Fatih döneminde timar sistemine dahil edilen bu araziler, 2'inci Bayezid döneminde yeniden vakıf statüsüne iade edildi.
1570 YILINDA DÜZENLİ BİR KIRSAL YERLEŞİM OLARAK TESCİLLENDİ
1530 tarihli tahrir kayıtlarına göre; yıllık 699 akçe geliriyle üretimde etkin ekonomik bir güç olduğu görülen zaviye, 1570 yılındaki mufassal tahrir defterlerinde ise düzenli bir kırsal yerleşim olarak tescillendi. O dönemki kayıtlarda yerleşimde yaşayan vergi mükelleflerinin isimleri ve bölgedeki tarımsal faaliyetler tek tek not edildi. Bölgenin dikkat çeken bir diğer özelliği ise komşu yerleşimlerle olan bağı. Bugün Mesudiye olarak bilinen eski adıyla Kâfirviranı ve Göğem hattıyla ilişkili olan mahalle, tarihi boyunca çevresiyle güçlü bir iskân ağı kurdu. Bugün bağlı olduğu Çamyuva Köyü’nün eski adı "Mıngırap" iken, Şıhhasan yerleşimine ait resmi kayıtların Mıngırap’tan çok daha eski olduğu görülüyor.
ŞIHHASAN, RESMİ KAYITLAR İLE CUMHURİYETE KADARA KESİNTİSİZ ULAŞTI
Arkeolojik veriler; Çamyuva (Mıngırap) çevresinde Roma ve Bizans dönemine ait lahit mezarlar ve mimari taşlar barındırırken, Şıhhasan'da antik kalıntı bulunmuyor. Bu durum, bölgede ilk evrede Roma-Bizans yerleşiminin yoğunlaştığını, ikinci evrede ise Türkmen iskânıyla birlikte Şeyh Hasan Zaviyesi çevresinde yeni bir Türk-İslam merkezinin doğduğunu kanıtlıyor. Zamanla birbirine yaklaşan bu iki dünya, bugün aynı idari çatı altında birleşti. Şıhhasan, 18'inci yüzyılda Kızılcasöğüt’teki başka bir çiftliğin de bu zaviyeye vakfedilmesiyle bölgesel bir ekonomik güce ulaştı. Anadolu’da yüzlerce zaviye ve yer adı zamanla silinip yok olurken; Şıhhasan Mahallesi Fatih Sultan Mehmed, 2'inci Bayezid, Kanûni Sultan Süleyman, 2'inci Selim ve 3'üncü Murad dönemlerinin resmi kayıtlarında yer alarak bugüne kadar aynı isimle gelmeyi başardı. Şeyh Hasan’ın kurduğu bu yapı, sadece geçmişe ait bir hatıra değil; Germiyan’dan Osmanlı’ya, oradan da Cumhuriyet’e uzanan kesintisiz tarihi hafızanın ve Uşak’ın en güçlü kültürel miraslarının başında geliyor.
