Kitabının Önsüz kısmında, Sobelenmiş Dizeler’in kaleme alınış sürecini yazan Zuhal Başpınar, idealleri uğruna ölebilecek insanların dünyayı ayakta tuttuğuna ve her bireyin kendi içindeki kavgaları, umutları ve hüznüyle kendi mevsimini içinde taşıdığını ifade etti. “Herkesin bir sığınağı vardır” diyen Zuhal Başpınar, şiirin sahtelikten ve yalandan uzak, insanı kendini güvenli bir akışa bırakmasını sağladığı bir sığınak olduğunu kaydetti. Başpınar, “Çünkü şiir yaşamın saldırılarına karşı en iyi savunmadır. Sarmalar sizi, iyileştirir. Girdiği her yüreği aydınlatır şiir, hüzne yoldaştır. Susarak saklananlar, konuşarak söylenenlerden daha çok acıtır. İçinizin sesidir şiir” ifadesini kullandı.
“YENİDEN BAŞLAYANLARI BEN OLMA MÜCADELESİ VERENLERİ ÇOK SEVİYORUM”
Yeniden başlayanları çok sevdiğini belirten Başpınar, şöyle söylüyor: “İçimin kıyılarından umut okyanusuna şiirle kürek çekileceğini anlayalı yıllar oldu. Şiirin yaşamıma katkısı, bir duruş kazandırdığı ve en önemlisi farkındalığımı artırdığı çok açıktı. Cesur olanları, yeniden başlayanları ben olma mücadelesi verenleri çok seviyorum. Peki sandığa attığım şiirlerimi sizlere ulaştırmak için neden yirmi dört yıl bekledim? Ben şiirin ustalarını, yerli ve yabancı şairleri ve eserlerini tanıdıkça böyle şiirler yazmak için kırk fırın ekmek yemek gerek diye düşünmüşümdür hep. Okudukça daha çok bilmişimdir haddimi. Durum böyle olunca kendimi bunca güzel dizeyle bunca güzel şairle nasıl yan yana koyacaktım? Ama her eser bir adımla başlamamış mıydı? Emekleyerek yürünecekti”.
“KIZLARIMA VE ÖĞRENCİLERİME ÖLMEDEN BENDEN BİR ESER KALACAK DİYE SÖZ VERDİM”
Başpınar, kızlarına ve öğrencilerine ölmeden önce bir eser bırakacağına dair söz verdiğini de burada belirterek, “Harfler annemdi, imgeler babam. Kadınlar yol arkadaşım, aydınlık yüzlü öğrencilerim ışığımdı. Kızlarıma ve öğrencilerime söz vermiştim ölmeden onlara benden bir eser kalacaktı bu en büyük ütopyamdı. Böyle düşününce huzura ermiş bir çocuk sevinciyle çıktım yola” diye konuştu.
